18/03 2010
Reisfondswinnaars publiceren boek
|
|
Van Irak tot Indonesië, van Ghana tot Chili: langzaam maar zeker sneuvelt de ene na de andere dictator. Een treurige zaak voor liefhebbers van gouden standbeelden, heilige autobiografieën en andere grootheidswaanzin.
Gelukkig zijn er in de wereld nog altijd exemplaren van deze bedreigde diersoort te vinden. In drie maanden reizen Marten Blankesteijn en Irene de Zwaan door twaalf dictaturen in het Midden-Oosten en Centraal-Azië. Ze belanden in een eendaagse onafhankelijkheidsoorlog in Jemen, voetballen in Kazachstan met corrupte agenten tegen de geheime dienst en vereren de 'president voor het leven van het onafhankelijke, neutrale Turkmenistan'. Aan bod komen de volgende dictaturen: Egypte, Jordanië, Syrië, Jemen, Dubai, Oman, Iran, Kazachstan, Kirgizië, Tadzjikistan, Oezbekistan en Turkmenistan.
De grote dictatortour brengt een ode aan de hedendaagse dictators, maar laat ook zien hoe mensen verstrikt raken in een web van corruptie, willekeur en angst.
'Een wervende inleiding tot het dictatordom. Leescht en huiver.' – Jort Kelder
|
Marten Blankesteijn (1987) is verslaggever bij De Pers en hoofdredacteur van het tijdschrift Join. Voor zijn reisverhalen uit Afrika ontving hij met co-auteur Geert Jan Hahn in 2008 de Dick Scherpenzeel Aanmoedigingsprijs.
Irene de Zwaan (1987) studeert ook journalistiek in Utrecht en Arabisch. Zij is freelancejournalist voor onder meer het AD en Volkskrant Banen.
***************************************************************
De Dick Scherpenzeel Stichting is opgericht op 4 juni 1991 ter nagedachtenis aan de journalist Dick Scherpenzeel, een van de eerste journalisten met een grote belangstelling voor ontwikkelingsvraagstukken. Jan Pronk, de toenmalige minister voor Ontwikkelingssamenwerking heeft de stichting in het leven geroepen. De stichting zet zich in voor meer en betere berichtgeving over ontwikkelingsvraagstukken en niet-westerse landen.
De Dick Scherpenzeel Stichting heeft als doel het analyseren en stimuleren van berichtgeving over niet-westerse landen en de Noord-Zuid verhoudingen in de Nederlandse media.
De activiteiten van de Dick Scherpenzeel Stichting worden voornamelijk gefinancierd door NCDO.
'Weapon of War' wint Dick Scherpenzeel Prijs 2009
De Dick Scherpenzeel Prijs 2009 ging naar Femke en Ilse van Velzen, voor hun documentaire Weapon of War. Juryvoorzitter Froukje Santing, oud-correspondent NRC Handelsblad, reikte de persprijs van 10.000 euro uit in Amsterdam.
In de winnende productie vertellen daders over verkrachtingen in oorlogstijd in Congo. De jury oordeelde dat de makers ‘heel mooi de volstrekte hulpeloosheid van de verzoening in het door geweld en verkrachting verscheurde Congo in beeld hebben gebracht’.
Andere genomineerden waren Thomas Erdbrink, met zijn artikelen in NRC over de burgeropstand in Iran en Bette Dam met haar boek Expeditie
Uruzgan. De aanmoedigingsprijs 2009 kwam te vervallen omdat er, volgens het reglement, te weinig inzendingen waren.
De Dick Scherpenzeel Prijs is genoemd naar Dick Scherpenzeel, pionier in
de Nederlandse journalistiek op het gebied van ontwikkelingsvraagstukken.
Tot de eerdere winnaars van de prijs behoren radioverslaggever Jacqueline
Maris, NRC-journalist Dick Wittenberg, fotograaf Kadir van Lohuijzen en
freelancer Tjitske Lingsma.
Klik hier voor het juryrapport.
Nieuws:
Een stem voor BirmezenNa 20 jaar ontzegging mag het Birmese volk in oktober dit jaar weer zijn stem uitbrengen. Woensdag 16 juni organiseerde de Dick Scherpenzeel Stichting in samenwerking met Amnesty International, Burma Centrum Nederland en Free Voice een bijeenkomst over deze verkiezingen.
Spreker Hans Hulst, journalist en schrijver van het boek In de schaduw van de generaals werd op 15 juni geinterviewd door Radio 1 over de bijeenkomst en de verkiezingen in Birma.
lees meer'Dream Team' van Afrikaanse journalisten verslaat WKNederlandse media zijn goed vertegenwoordigd tijdens het WK in Zuid-Afrika. Maar hoe zit het met de Afrikaanse journalisten zelf? Het Dream Team is geselecteerd uit een groep van 150 journalisten uit 34 Afrikaanse landen.
lees meer